Ongeveer een 14 * 24 + 12 (348) uur zijn we verwijderd van onze laatst vermoorde sigaar.
Korte evaluatie:
Sommige vrienden heb ik tot vervelens toe bezongen van hoe (leuk) het leven zonder sigaar is. (sorry hiervoor, maar voor mij deed het echt wel goed om te kunnen praten over de minder goede kanten van het roken)
Dank jullie evenwel voor jullie steun en blijken van appreciatie bij het heengaan van mijn laatste sigaar.
Ik ben ondertussen nog niet echt verzwaard. Denk ik toch niet, want we hebben nog altijd geen weegschaal.
Ik had verleden week zaterdag het gevoel dat ik nog een voetbalwedstrijd kon spelen nadat de eerste beeïndigd was.2 weken voordien had ik het terrein tijdens de wedstrijd verlaten wegens een cronisch tekort aan adem.
Het is en was zeker niet altijd even eenvoudig om de sigaar voorgoed af te zweren, maar ik ben goed bezig!
Nico en Tine zullen nu toch al verdwenen zijn uit mijn lichaam, het is enkel nog de gewoontes die ik moet afleren (een sigaar opsteken bij het in de auto stappen, bij het oprijden van de autostrade, bij het in de file staan, na het eten, voor het slapen gaan, smorgens bij het ontwaken).
O ja, ik ontbijt de laatste 14 dagen ook. Dat heb ik jaren niet meer gedaan tenzij ik op reis was. Caroline zegt me dat ik nog een gezonde jongen zal worden.